第2章(3 / 3)

<\/i><\/i>倉促,兄<\/i><\/i>現後隻能讓副將先<\/i>召集<\/i><\/i>。

自己則隻<\/i>營救太子。

<\/i>女子正<\/i>與黨羽<\/i><\/i>,卻被趕<\/i><\/i>兄<\/i>阻攔。

援兵未到,麵對窮追<\/i>舍<\/i>邪教徒,兄<\/i>無法,隻能與太子互換<\/i><\/i>,引<\/i>追兵。

最終,盧<\/i><\/i>被趕<\/i>禁軍營救。

而兄<\/i>落入邪教<\/i>裏,受盡百般酷刑後,被邪教<\/i>馬分屍泄憤,

<\/i>到<\/i>,已經拚湊<\/i>好<\/i>副完<\/i><\/i><\/i>軀……

<\/i>護<\/i><\/i>哥哥,原本<\/i>最坦蕩<\/i><\/i>途。

卻偏偏<\/i><\/i>如此<\/i>率。

<\/i>率到<\/i><\/i><\/i><\/i>消息傳<\/i><\/i>,所<\/i><\/i>都<\/i><\/i>置信,

<\/i>樣英勇<\/i><\/i>,沒<\/i>戰<\/i><\/i><\/i>,卻<\/i><\/i><\/i><\/i><\/i>荒唐<\/i><\/i><\/i><\/i>。

<\/i><\/i><\/i>,<\/i>直<\/i>顯容<\/i>裏<\/i><\/i>根刺。

又何嚐<\/i><\/i><\/i><\/i>裏<\/i><\/i>根刺。

<\/i>幾<\/i><\/i>,顯容<\/i>直對盧<\/i><\/i>懷<\/i><\/i><\/i>。

<\/i>寄希望於<\/i>。

<\/i>嫁<\/i>盧<\/i><\/i>後,再為自己<\/i>兄<\/i>報仇。

<\/i><\/i>著牌匾<\/i>龍<\/i>鳳<\/i><\/i>『顯容公主府''''字樣。

<\/i><\/i>方<\/i>。

如今<\/i>回<\/i>,太子妃<\/i><\/i>當。

<\/i><\/i>仇,<\/i>也<\/i>報。

<\/i>局才剛<\/i>始,誰<\/i><\/i>子,誰又<\/i>執<\/i><\/i>,還未<\/i><\/i>。

03

<\/i>祭<\/i><\/i><\/i>,京<\/i><\/i><\/i><\/i><\/i><\/i>世<\/i>幾乎都派<\/i><\/i><\/i>吊唁。

<\/i>與母親招待女眷,所<\/i>之<\/i>都極<\/i><\/i><\/i>,無<\/i>敢<\/i><\/i>痛<\/i>。

薛以芙姍姍<\/i>遲,未見其<\/i>先為其<\/i>。

「本宮<\/i><\/i><\/i><\/i>遲<\/i>,耽誤<\/i><\/i><\/i>英雄<\/i><\/i>,<\/i><\/i>罪過<\/i>。」

濃鬱<\/i><\/i>氛襲<\/i>,薛以芙穿著<\/i><\/i><\/i>絲織錦撒<\/i>裙施施然<\/i><\/i>。

<\/i>隻華麗<\/i>母雞,美麗<\/i>透著愚蠢。

<\/i>掩<\/i><\/i>底<\/i><\/i><\/i>,恭敬<\/i>跪請<\/i>。

薛以芙遲遲<\/i>叫起。

似乎很享受別<\/i>伏<\/i><\/i><\/i>帶<\/i><\/i><\/i><\/i><\/i>。

<\/i>施施然從<\/i>跟<\/i><\/i>過,<\/i><\/i>主位。

將茶杯撥<\/i>又撥,才對著滿<\/i>子<\/i>女眷<\/i>,「都起<\/i>吧。